De verzorging van nagels en oren
Wanneer uw hond geregeld op harde en ruwe oppervlakken loopt, zullen zijn nagels gewoonlijk vanzelf afslijten. Soms groeien zij echter zo snel dat het noodzakelijk is om de nagels te knippen. Hiervoor is een sterke nageltang geschikter dan een schaar, omdat de nagels van de Berner Sennenhond erg sterk zijn. Wanneer u hier weinig ervaring mee hebt of bang bent in het 'leven' te knippen, kunt u de nagels in iedere trimsalon of door de dierenarts laten knippen.
Maak er een goede gewoonte van om de oren van uw Berner Sennenhond zo nu en dan na te zien. Een onwelriekende, donkerbruine korrelige afscheiding in de oren duidt op oormijt. ledere dierenarts kan u helpen aan een efficiënte oorzalf die de oormijt bestrijdt.

De verzorging van de tanden
Kijk eens per kwartaal de tanden van uw hond na op aanslag. Deze aanslag is eerst te zien op de achterste kiezen. Aanslag wordt na verloop van tijd tandsteen, wat uiteindelijk weer resulteert in cariës. Wanneer het gebit van de hond verwaarloosd wordt, kunnen er allerlei abcessen ontstaan waardoor de hond uit zijn bek gaat stinken, moeilijkheden krijgt met eten en vooral onnodig pijn lijdt. De dierenarts kan het gebit reinigen, al moet de hond hiervoor wel onder volledige narcose gebracht worden. Wanneer uw hond voldoende kauwmateriaal tot zijn beschikking heeft, blijft zijn gebit in de meeste gevallen lange tijd gezond en wit. Vooral goed uitgekookte runderkluiven en gedroogde en geperste runderhuidbotten blijken veel ellende te kunnen voorkomen.

Entingen
Doorgaans laat u uw hond eens per jaar enten tegen hondenziekte, parvo, de ziekte van Weil, leverziekte, en para-influenza. Wanneer u van plan bent met uw hond naar het buitenland te gaan, moet u hem eveneens regelmatig laten enten tegen hondsdolheid. Zonder een officieel bewijs van uw dierenarts dat uw hond recent geënt is tegen deze vreselijke ziekte wordt uw hond in de meeste landen niet toegelaten. De meeste pensionhouders verplichten u om de hond te laten enten tegen kennelhoest, een vervelende en zeer besmettelijke aandoening die uw hond kan opdoen in ruimten waar veel honden worden gehouden, zoals een asiel, pension of op een hondententoonstelling.

Loopsheid
Teven worden gemiddeld tweemaal per jaar loops. De loopsheid duurt ongeveer drie weken. Veel mensen zien op tegen deze periode, omdat de teef, vooral in het begin van de loopsheid, bloed afscheidt dat moeilijk uit het tapijt te verwijderen is. Daarnaast is de teef tijdens deze periode vruchtbaar en staat reuen toe haar te dekken. U kunt haar een zogenaamd loopsheidsbroekje omdoen, zodat zij uw huis niet bevuilt. De dierenarts heeft diverse oplossingen om te voorkomen dat de teef loops wordt en een daarvan is het toedienen van injecties die de loopsheid tegengaan. Deze injecties moeten wel regelmatig herhaald worden en de teef wordt als zij niet meer behandeld wordt, gewoon weer loops en vruchtbaar. U kunt de teef ook laten castreren (steriliseren is een foutieve benaming). Castratie heeft zowel positieve als negatieve kanten. Het is een rigoureuze  ingreep die niet meer hersteld kan worden. De teef wordt nooit meer loops, vloeit dus ook niet meer en kan niet meer voor nageslacht zorgen. Omdat de dierenarts de buikwand van de teef moet openen, is het een vrij zware en kostbare operatie. Desondanks is de castratie van de teef voor veel dierenartsen een routineklus die zij vrijwel dagelijks uitvoeren. De risico's zijn dan ook vrij klein. De eerlijkheid gebiedt te vermelden dat er een heel kleine kans is dat de teef na de operatie blijvend incontinent' wordt. Een belangrijk voordeel echter is dat de teef, behalve dat ze niet meer loops wordt, geen baarmoederontsteking  meer kan krijgen. Baarmoederontsteking  treft opvallend veel teven op oudere leeftijd. Het is een levensbedreigende aandoening die door de eigenaar vaak niet op tijd wordt opgemerkt. Uw teef mag in geen geval op een te jonge leeftijd 'geholpen' worden, maar pas wanneer zij anderhalf tot twee jaar oud is.

Vlooien en wormen
Vlooien vormen een groot probleem, niet alleen omdat wij ze liever niet in •onze woning hebben, maar ook ornaat er veel honden zijn die erg allergisch reageren op een vlooienbeet en hierdoor hun hele vacht en huid kapot bijten. Omdat vlooien van vocht en warmte houden, is het vlooienprobleem  in de warmere jaargetijden het grootst, maar het hele jaar door kunnen zij zich voortplanten en voor irritatie zorgen. Naast het vlovrij houden van alle aanwezige huisdieren (ook de kat!) door middel van anti-vlooienpoeder of -spray, is het erg belangrijk om vooral de omgeving van de hond te behandelen. Veel stofzuigen en regelmatig de kleden, kieren en naden in huis behandelen is dan ook het devies.
Vlooien en wormen gaan vaak samen. De meeste dierenartsen bevelen aan uw hond tweemaal per jaar te ontwormen.

Teken
Teken zijn heel kleine, grijze diertjes die zich ophouden in dicht struikgewas, in afwachting van een warmbloedige en liefst harige passant. Door middel van hun stevige kaken klemmen zij zich in de huid van de hond vast en zuigen zich vol met bloed. Pas dan worden zij zichtbaar als grote, grijze bobbels op de huid. Teken mogen nooit zomaar uit de huid getrokken worden, omdat de kaken dan meestal in de huid vast blijven zitten en ontstekingen kunnen veroorzaken.