De herkomst van de Entlebucher:
|
|
De Entlebucher komt oorspronkelijk uit het Entlebuchdal, in de kantons Luzern en Bern.
|
|
|
|
De ’Entlibucherhund’ wordt voor het eerst beschreven. Er wordt nog geen onderscheid gemaakt tussen een Appenzeller en een Entlebucher. |
|
|
|
prof. Heim, de grote beschermer van de Zwitserse Sennenhondenrassen, erkent de Entlebucher als 4de Sennenhondenras.
|
|
|
|
Kynologisch gebeurt er nagenoeg niets. |
|
|
|
dr. B. Kobler sticht de Zwitserse Klub voor Entlebucher Sennenhonden. Hiermee start de raszuivere fok.
|
|
|
|
Eerste Entlebucher keuring
|
|
|
Zoals blijkt uit de weinige inschrijvingen in het Zwitserse hondenstamboek, ontwikkelt het ras zich langzaam.
|
|
|
Het ras kreeg een nieuwe impuls toen men ontdekte dat de Entlebucher, naast zijn aangeboren eigenschappen als levendige en onvermoeibare bewaker, ook een prima gebruikshond was. De Entlebucher heeft zijn (nog beperkt) publiek gevonden. Zijn populariteit groeit langzaam maar zeker.
|
|
|
|
De Entlebucher is een goede drijf- , waak-, huis-, en erfhond. Een onberispelijke werker en een aangename familiehond.
|
|
|
|
Laatst geupdate op ( donderdag 22 maart 2007 )
|
Rasinformatie 
